صفحه اصلی            معرفی ستاد        اخبار            تماشاخانه        آپارات        ارتباط با ما         نقشه سایت
چهارشنبه 20 اردیبهشت 1396

 

در دوران 8 سال دفاع از ایران اسلامی، خانواده بزرگ صنعت نفت با تمام توان به پا خواست و برای حفظ دست آرزوهای انقلاب تلاش کرد.
پتروشیمی شیراز از جمله واحدهای بود که در این تلاش سهم بزرگی داشت و بارها مورد تجاوز هواپیماهای دشمن متجاوز قرار گرفت. نوشتار ذیل یادآوری بخشی از تلاش های این عزیزان است : 
 
در اولین روزهای شروع جنگ تحمیلی این تصور چندان قوت نداشت که جنگ طولانی خواهد شد بدیهی است در اولین اقدامات ضروری این واحد صنعتی نیز با رعایت خاموشی های شبانه بمنظور حفاظت از تاسیسات در شب های بمباران عملاً وارد یک جنگ ناخواسته گردید این واحد در حالی شروع جنگ را تجربه نمود که مدیران اجرائی وزارت نفت قصد توسعه آن را داشته و تصمیمات ابتدائی نیز اخذ شده در حالی که این طرح از 1 الی 2 سال قبل از انقلاب اخذ شده و مقدمات آن نیز به اجرا در آمده بود با شروع جنگ و همزمان با تداوم تولید این واحد داوطلبان بسیاری جهت یاری رزمندگان از این مرکز به جبهه اعزام شدند .
این مجتمع با اهداء 17 شهید و 185 مجروح و جانباز و 10 آزاده در طول جنگ تحمیلی  و حضور 383 نفر   در جبهه های نبرد حق علیه باطل سهمی هر چنداندک در دفاع از خاک مقدس کشورمان بر اساس منشور آزادی  و آزادگی که همانا شعار قیام حضرت اباعبدا...الحسین (ع) بود ، داشته است.

1- اعزام آتش نشان به جبهه ها :
شاید اولین گروه آتش نشان که توانست خود را به آبادان برساند گروه اعزامی از شیراز بود که در پالایشگاه آبادان استقرار یافت و تا مدت زیادی توانست در اطفاء حریق و نگهداری تاسیسات این واحد بزرگ آتش نشانی پالایشگاه آبادان را یاری نماید که در این جنگ یک شهید و چندین جانباز نیز تقدیم اسلام و قرآن نمود.

 
2- اعزام نیروهای فنی :
در ماههای بعد از شروع جنگ اعزام نیروهای فنی به واحدهای بمباران شده عملاً گامهای موثر و بلندتری بود که برداشته شد که تا آخرین روزهای جنگ نیز ادامه داشت این واحد عملاً به کاروان بزرگ مدافعان جنگ تحمیلی متصل گردید.
اعزام نیروهای متخصص به جبهه های دفاع نیز استفاده بهینه از توانائی های این عناصر کارآمد در رفع نیازهای فنی و تخصصی جبهه ها بود ، ایجاد و فعال سازی یک واحد مهندسی رزمی در لشکر المهدی این بستر را برای لشکر آماده نمود که بدون دغدغه مشکلات فنی لشکر را در عملیات ها دفع نماید . 
 
3- اعزام نیروهای رزمنده :
در طول جنگ تحمیلی در مجموع 617 مورد اعزام به جبهه از طریق این واحد در دفتر بزرگ دفاع مقدس ملت ایران ثبت گردیده که در این رهگذر نیز 17 شهید به پیشگاه حضرت دوست تقدیم گردید.

 

4- حفظ تولید و افزایش آن
مهمترین رسالت این واحد صنعتی حفظ و افزایش تولید خصوصاً در سالهای میانی و پایانی جنگ که حمله به نفتکش ها و کشتی ها شدت یافته بود می باشد.
در این مسیر و رهگذر بزرگترین کمک به دولت و مدیریت جنگ تلاش و کوشش در حفظ تولید و کمک به اقتصاد کشور بود که این واحد به نحو احسن مشغول آن بود .

5- بخش تحقیقات :
با شروع حملات شیمیائی دشمن در سالهایی که حملات سریع و قاطع رزمندگان اسلام احتمال پیروزی جمهوری اسلامی قدرت بخشید این واحد صنعتی بر آن شد تا با دیگر متخصصان دانشگاه در زمینه بی اثر و یا کم اثر کردن این جبهه جدید تلاش نماید جدا از این موضوع واحد تحقیقات در زمینه های دیگری که نیازهای رزمندگان در جبهه ها بود تلاش و پیگیری مستمر و دائمی داشت.

6-کمک جنسی و نقدی :
همچنین کمک های جنسی و نقدی مستمر و غیرمستمر کارکنان وکمک هایی شامل ماشین آلات وسائل نقلیه به مبلغ 000ر297ر912 ریال دفتری در هشت سال دفاع مقدس صورت پذیرفته است.

جنگ در پتروشیمی شیراز
حکومت متجاوز بعثی عراق پس ازآنکه ارتش خود را در آوردگاه دلاوران و شیرمردان ایرانی ، زبون  و ناتوان یافت ، برای نیل به مقاصد شوم و ضد بشری خود به حربه های مختلفی دست یازید. 
 
از جمله می توان به بمباران شیمیایی مناطق جنگی و مسکونی ، بمباران هوایی و موشکی شهرها و به شهادت رساندن مردم بی دفاع ، بمباران هوایی صنایع ، مراکز نفتی و کشتی های  نفتکش و ...اشاره کرد ، مجتمع پتروشیمی شیراز همانند دیگر مراکز نفتی وصنعتی ، برگ زرینی در دفاع از میهن اسلامی و آرمان های امام بزرگوارمان (ر ه) بر جای نهاد .از اولین روزهای جنگ تهدید تاسیسات از طرف دشمن بطور جدی وجود داشت و اعلام مکرر وضعیت قرمز نیز بمباران واحدها را تا مرز 95% نیز پیش برد و لیکن با تجهیز دشمن به هواپیماهای جدید و دور پرواز با پشتیبانی آواکس های آمریکائی عراق توانست در سال 1364 به شیراز دسترسی پیدا نماید و از این سال نیز جنگ در پتروشیمی آغاز شد.

1-ستاد بحران :
مجتمع پتروشیمی شیراز به منظور جلوگیری از حملات احتمالی دشمن با تشکیل ستاد بحران ، خود را برای مقابله تجهیز نمود . طی سال های 1360 تا 1367 توسط پدافند نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نسبت به استقرار 15 موضع پدافندی شامل 6 قبضه توپ اورلیکن و 9 قبضه توپ 23 میلیمتری با حدود 144 نفر پرسنل نسبت به پدافند و حفظ و حمایت از مجتمع اقدام نمود .  
در طول این سال ها و حملات هوایی دشمن به تاسیسات   صنعتی ، در این شرکت 190 مرتبه وضعیت قرمز ، 1212 مرتبه وضعیت زرد و 1402 مرتبه وضعیت سفید توسط ستاد پدافند مستقر در مجتمع اعلام و آژیرها به صدا درآمد .


2- پدافند غیرعامل :
در طول جنگ خصوصاً پس از دسترسی دشمن به تاسیسات و واحدهای مسکونی در شیراز ، پدافند غیرعامل در پتروشیمی شیراز فعالیت مهمتری را آغاز نمود ایجاد حصار در اطراف واحدها و اطاق های کنترل و نقاط حساس همراه با ساخت سنگرهای دسته جمعی در اطراف واحدها به منظور حفظ جان کارکنان از دیگر اقدامات واحد پدافند غیرعامل بود.
 
3- بمباران  مجتمع :
علاوه بر آنچه در بالا ذکر شد ، پتروشیمی شیراز طی دو مرحله توسط رژیم بعث عراق مورد تجاوزو بمباران هوایی قرار گرفت که در این راستا نیز با اهداء 3 شهید و 24 مجروح نسبت به میهن اسلامیمان ادای دین نمود.
 
اولین بمباران : اولین بمباران پتروشیمی شیراز در تاریخ ششم آبان ماه 1366 حدود ساعت 02 : 12 دقیقه  به وقوع پیوست . در ابتدا با اعلام وضعیت قرمز کلیه پرسنل  مجتمع به پناهگاه رفته و توسط پدافندهای هوایی منطقه تحت پوشش قرار گرفت که طی مدت 8 دقیقه به دلیل خارج شدن  بمب   افکن ها از صفحه رادار وضعیت سفید اعلام گردید که ناگهان تعداد 9 فروند راکت و بمب توسط هواپیماهای دشمن بعثی پرتاب گردید که همگی به صورت اصابت مستقیم به هدف برخورد نمود، با دو عدد از بمب ها به واحد آب برخورد نمود که عمل نکرد . یکی از بمب ها در کنار برج هیدروژن Kg/cm2250 فشار بود که اگر انفجار رخ داده بود به مثال یک بمب هیدروژنی عمل کرده و خسارت جبران ناپذیری به جای می گذاشت  و یکی دیگر از بمب ها پشت واحد آمونیاک اصابت کرد که منطقه را به دود و آتش کشید ولطف خدا بود که  بمب به مخزن آمونیاک  با ظرفیت  حدود 000ر10 تن آمونیاک مایع اصابت نکند . که در صورت انفجار به کل منطقه  آسیب می رساند و بقیه  بمب ها در حد فاصل واحد های خنک کننده آمونیاک اصابت کرده بود که باعث گردید 3 نفر از همکاران عزیزمان در واحد آب به درجه شهادت نائل امده و حدود 70 تن دیگر زخمی و مجروح گردیدند . پس از بمب باران و ایمن شدن منطقه کلیه دستگاه های مرتبط از شهر های شیراز ، مرودشت و شهر ها و روستاهای اطراف جهت یاری رساندن به مجروحین حادثه در مجتمع حاضر شدند و اقدامات لازم را انجام دادند و از طرف یگانهای نظامی جهت خنثی سازی بمب ها به مجتمع آمدند و بمب هایی که عمل نکرده بود را خنثی نمودند در انجام این عملیات دشمن که می دانست تولید نیترات آمونیوم انفجاری در این مجتمع انجام می گیرد ، باهدف قراردادن واحدهای اصلی مجتمع بر آن شد تا مانع و وقفه ای در تولید  ایجاد  نماید  اما   این توهم و جسارت محقق نشد و درست چند روز پس از بمباران ، با از خود گذشتگی و همدلی مدیران و کارکنان مجتمع تولید از سر گرفته شد تا دشمن زبون همانند دیگر جبهه ها ، در این جبهه نیز با ناکامی همراه شود.
 دومین بمباران : حدود ساعت 11:00 صبح چهاردهم اردیبهشت ماه سال 67 ، برای دومین بار مجتمع پتروشیمی شیراز مورد تعرض و تجاوز هوایی مزدوران حکومت وابسته عراق قرار گرفت. در جریان این بمباران ، مجتمع مورد تهاجم دو فروندهواپیمای میراژ و یک فروند هواپیمایی میگ 25 قرار گرفت . در این حمله 8 فروند راکت و بمب به سمت واحد های آمونیاک ، آب و برج های خنک کننده پرتاپ شد که تعداد دو فروند از بمب ها در واحد آمونیاک منفجر نشد . با درایت و هوشیاری پدافند مستقر در اطراف مجتمع یک فروند از هواپیماهای میراژ عراقی سرنگون و هواپیمای میگ 25 نیز قبل از رسیدن به مجتمع متواری شدند . پس از بمباران مجتمع بلافاصله ضمن هماهنگی با گروه تخریب سپاه پاسداران ، نسبت به خنثی نمودن بمب هایی که عمل نکرده بودند اقدام شد .
متأسفانه در جریان این بمباران علاوه بر خسارات زیادی که به واحد های مجتمع وارد شد ، پنج تن از همکاران  عزیزمان مجروح شده و تعدادی نیز دچار گاز گرفتگی ( آمونیاک ) شدند . تعمیر و بازسازی
 واحد ها همانند بمباران قبلی خیلی زود انجام پذیرفت تا یاس و ناامیدی بیشتری گریبانگیر دشمن گردد .
ضمناًَََ هزینه های بازسازی دو نوبت بمباران واحدهای مجتمع در سالهای 66و67 مبلغ 000ر090ر996ر2 ریال و مبلغ 000ر025ر708ر12 بابت عدم تولید در ایام بازسازی می باشد.

2- بازسازی واحدها :
با اولین مرحله بمباران مجتمع و در حالی که هنوز آتش واحدها بطور کامل اطفاء نشده بود ستاد بازسازی واحدهای بمباران شده تشکیل و عملیات بازسازی آغاز گردیددشمن در حالی که ناظر راه اندازی مجدد واحدها بود که تجزیه و تحلیل عملیات بمباران را درست انجام نداده بود سرعت بازسازی در غالب اوقات باعث حیرت دشمنان و تکذیب مکرر از طرف آنان می شد.
 

3- ادامه تولید محصولات :
بزرگترین هدف بازسازی واحدها و همچنین حفظ و نگهداری تاسیسات توسط پدافند عامل و غیرعامل تامین نیازهای اقتصادی کشور در جنگ خصوصاً نیازهائی که واحدهای نظامی و تسلیحاتی و کارخانه های مهمات سازی داشتند بود در این خصوص چند واحد مهمات سازی نیازهای خود را مستقیماً از مجتمع پتروشیمی شیراز تامین می نمودند .
شایان ذکر اینکه در مبحث جنگ در پتروشیمی آن روزها وضعیت بسیار خطرناکی بر واحدها خصوصاً بعد از سال 1364 حاکم گردید وجود واحدهائی که حتی در زمان صلح بخودی خود خطرناک بوده و رعایت ایمنی حین کار بسیار مدنظر می باشد کار را در این واحدها بطور قابل ملاحظه ای مشکل نموده بود از خاطرات آن روزها اینکه دوستان رزمنده غالباً می گفتند خطر دفاع در میادین نبود بسیار کمتر از پتروشیمی است و این واقعیتی غیر قابل انکار بود که بحمدالله عزیزان مومن و فداکار اعم از نیروهای کارگر ، تکنسین و مهندس به آن واقف ولی در عین حال سرسختانه واحدها را سرپا نگه می داشتند.
 
منبع شماره 190 بانک اطلاعات ستاد

 

^